ایا می دانید؟ "مغز هم صدا دارد"
یکی از مهمترین ویژگیهای مغز که از دیر باز مورد توجه دانشمندان نوروساینس بوده است بی ثباتی ظاهری مدارات نورونی آن است. به نظر می رسد این بی ثباتی مداری با توانایی پردازش مغز در تضاد است به طوری که اگر تراشه های یک رایانه، چنین اختلالی را از خود بروز دهد دستگاه بلافاصله خراب می شود.
به همین دلیل دانشمندان تاکنون تصور می کردند که این بی ثباتی تنها در ظاهر دیده می شود و واقعا وجود ندارد و تنها با این مسئله ارتباط دارد که مغز به طور همزمان تکالیف بسیاری را دنبال می کند.
برای تائید این فرضیه، برخی از محققان دانشگاه کالج لندن آزمایش "اثر پروانه ای" را بر روی مغز انجام دادند.
ادوارد لورنز هواشناس آمریکایی، تئوریهای معروف بی نظمی و "اثر پروانه ای" را در 1979 ارائه کرده است. این دانشمند در تئوری "اثر پروانه ای" گفته است: "ضربه های بالهای پروانه ای در برزیل می توانند در تکزاس توفان به پا کنند."
در این تئوری لورنز توضیح می دهد که تداوم تغییرات بی نهایت کوچکی که در اثر بال زدن پروانه ایجاد می شود نتایج ویرانگری تولید می کند.
لورنز در سال 1979 در کنفرانس سالانه "انجمن آمریکایی پیشرفت علم" حاضر شد و به تشریح تئوری "اثر پروانه ای" (butterfly effect) پرداخت و به این ترتیب تئوری "بی نظمی" رسمیت گرفت.
اکنون محققان انگلیسی موفق شدند با استفاده از این تئوری در خصوص بی ثباتی مدارات نورونی مغز توضیح دهند.
این دانشمندان با شرح یک اختلال کوچک در مغز، یک معادله اثر پروانه ای را نوشته و حاصل این معادله را برای پاسخ به این پرسش که آیا این اختلال در سراسر مغز رشد خواهد کرد و یا خاموش خواهد شد مشاهده کردند.
نتایج این بررسیها نشان داد که مدارات مغزی نه تنها در ظاهر بلکه واقعا بی ثبات هستند و بنابراین واقعا سر و صدا تولید می کنند.
براساس گزارش نیچر، این اختلال، یک "پالس عصبی" بود که وارد یک نورون مغز موش شد. این پالس خارجی همانند اثر پروانه ای تبدیل به 30 پالس خارجی دیگر شد که وارد نورونهای مغز شدند.
این محققان بر پایه نتایج بررسیهای خود اظهار داشتند: "مغز قادر است تکالیف بسیار منحصر بفرد و پیچیده ای را با یک سرعت بسیار بالا و دقت بسیار استثنائی انجام دهد و به همین علت صدای بسیار بالایی تولید می کند به طوری که حتی قویترین رایانه ها نیز نمی توانند چنین صدایی تولید کنند."
سر و صدای مغز می تواند به دلیل اتصال موجود میان نورونها باشد. هریک از نورونها به طور متوسط با 10 هزار نورون دیگر از طریق کابل فشرده ای که طول آن می تواند معادل هشت میلیون کیلومتر باشد در تماس هستند. به همین علت سرعت تقویت پالسهای مغزی به شدت سر و صدا ایجاد می کند که این صداها بسیار بیشتر از صداهای عملکرد طبیعی یک دستگاه رایانه است.
منبع:www.energy-1.blogfa.com
